en-UStr-TR

.

Tedarik zincirinde bilgi iletişimi

REACH tedarik zincirinde iki yönde iletişimi öngörmektedir:

1. Tedarik zincirinde aşağı doğru iletişim (tedarikçilerden müşterilere) :

REACH kendi başına ya da karışım içinde bir maddenin, üretici ve ithalatçılarının (ihracatçıların) madde veya karışımlarının insan ve çevre için güvenli bir şekilde nasıl kullanılabileceği konusunda iletişim kurmasını gerektirmektedir.
Tedarik zincirinde aşağı doğru olan bu iletişimin temel aracı ise Güvenlik Bilgi Formu’dur (GBF – SDS).

Üretici, ithalatçı (ihracatçı) veya alt kullanıcı, REACH’ten önce yaptığına benzer ilkelerle GBF (SDS) hazırlayacaktır. Temel fark, gerektiği zaman GBF’ye madde veya karışımın tanımlanan kullanım alanında güvenli kullanım koşullarını açıklayan bir maruziyet senaryosu eklenmesidir.  REACH ile kayıt sürecinde daha fazla bilgi elde eilmesiyle GBF’lerin kalitesinin artması beklenmektedir.

Bir GBF gerekmediği durumda bile tedarikçi, yine de madde hakkındaki önemli risk bilgilerini, özellikle madde izne ya da kısıtlamaya tabi ise bunu belirterek uygun risk yönetimini sağlayacak mevcut diğer ilgili bilgilerle birlikte iletmek durumundadır.
Bunun ötesinde, eşya tedarikçileri, ürünleri %0.1 konsantrasyonun üzerinde yüksek önem arz eden madde içeriyorsa müşterilerini bilgilendireceklerdir. Ayrıca tüketiciler de bu konuda bilgi talep etme hakkına sahiptir. (28 Ekim 2008’den itibaren, AB+EEA Ülkeleri’ne eşya ihracatı yapan firmalar, eşya içerisinde ağırlıkça % 0.1’den fazla derişimde SVHC madde bulunması halinde söz konusu maddeler ile ilgili yeterli bilgileri kendilerinde hazır bulundurmalı, eşyanın müşterisine ve talep halinde 45 gün içerisinde tüketicisine  en azından maddenin ismi dahil olmak üzere eşyayı daha güvenli bir şekilde kullanması için elinde mevcut olan yeterli bilgiyi temin etmelidir.)

Distribütörler, REACH’e göre alt-kullanıcı olarak düşünülmezler ancak yine de madde veya karışımı güvenle kullanmaları için tedarikçilerden aldıkları bilgiyi müşterilerine iletmek durumundadırlar.

2. Yukarı doğru iletişim (müşterilerden tedarikçilere doğru):

REACH’teki bir aktörün yukarı doğru iletişimi birkaç durumda zorunludur. Bu hem yeni elde edilen tehlikeli özelliklere ilişkin bilgiyi hem de tedarikçi tarafından önerilen risk yönetiminin uygunluğunun sorgulanması durumunda ihtiyaç duyulabilecek bilgiyi kapsar. Distribütörler, alınan bilgiyi tedarik zincirinde bir sonraki aktöre iletmekle yükümlüdürler.

Alt kullanıcılar, kendi kullanımlarının tedarikçiler tarafından bilinmesi hakkına sahiptir ve bunu yaparak bir maruziyet senaryosunun hazırlanması için gerekli bilgiyi sağlarlar. Bu yukarı doğru iletişim, kayıt yaptırana gerekirse maruziyet senaryosunu da içeren bir kimyasal güvenlik raporu hazırlayacağı zaman, kayıt dosyasının bir bölümünü oluşturarak önemli bir rol oynayacaktır.

Üreticiler ve ithalatçılar (ihracatçılar) maddenin ne amaçla ve nasıl kullanıldığını bilmez ve bu nedenle farklı kullanım alanları için risklerin nasıl kontrol edileceğini değerlendirmek için müşterilerinden bu bilgiyi toplamaları gerekir. Öte yandan alt kullanıcılar ise kullanım alanları hakkında detaylı bilgiye sahiptirler ve bu alanların tedarikçilerinin maruziyet senaryolarında yer alması onların da çıkarınadır, çünkü böylelikle kullanıma devam etme ve muhtemel riskleri nasıl kontrol edeceklerine dair bilgi alma şansları vardır.

Bookmark and Share